Samenvatting & highlights van The Battle of Maestricht 2016:

  • Bijzondere locatie vanwege heuvels, sprong in de Maas en omringende landschap en uitzicht
  • Gezellige en exclusievere run door het kleinere aantal deelnemers
  • Prachtige trail run met veel slopende steile heuvels
  • Goed gebouwde technische obstakels, weinig modder.
  • Beste obstakels: sprong in de Maas via steigerbuizen, Weaver 2.0 en de Mega-combi
  • OCREC qualifier event

Aftermovie

2 juli 2016 vond de tweede editie van de Battle of Maestricht plaats op misschien wel de beste locatie voor een obstacle run. Pal naast de steengroeve van ENCI, langs de Maas en omringt door heuvels lag het start finish gebied verscholen. We moesten vroeg op want de Elite troepen startten om 10:50 en we moesten uit Amsterdam en Capelle die kant op. Er was voldoende parkeerplek. We kozen voor de betaalde optie op het ENCI terrein. Ondertussen kwamen ook de nodige deelnemers met de OV fiets aan vanaf het station. Het afhalen van de startnummers en timing bib was snel gedaan en we konden onze tas kwijt in een overdekte tent. Waardevolle spullen konden apart worden ingeleverd met opgave van naam en startnummer bij de bewaking. Vooraf even bijkletsen met de usual suspects en OCRA officials over de condities van het voorgaande jaar toen het volgens sommigen tot wel 38 graden was. Het was nu eerder 18 graden dus nog even opwarmen en toen werden we naar het startvak geroepen. De muziek die tot dan toe lekker dreunde bij start/finish was typerend voor menig obstacle run maar werd even stopgezet voor de warming up. Er volgde een bijzondere warming up waarbij we een soort dansje moesten doen die een beetje deed denken aan de Macarena. Hilarisch om alle stoere mannen en vrouwen hier vol overgave aan mee te zien doen.

Start Battle of Maestricht

Toen was het zover. Klaar voor de start van de Battle of Maestricht 2016. De start ging onder een hoge muur door (foto) die tevens als laatste obstakel diende. Slim bedacht om eventuele opstoppingen te voorkomen verderop. De tijd startte pas nadat je onder het obstakel door was. Direct na de start liep het looppad een helling omhoog en anticipeerde je al het aantal beklimmingen dat nog stond te wachten de rest van het 14 kilometer parcours. En of ze kwamen! Sommige beklimmingen waren zo steil en glad dat je zonder de touwen echt niet naar boven kon komen. Alsof het nog niet genoeg was moesten we eerst een emmer met grint mee sjouwen en verderop in het parcours een autoband aan een langs stuk touw mee slepen. Maar het waren zeker niet alleen de kuiten die aan de beurt kwamen. Zo waren er de nodige arm obstakels zoals de Monkey Bars en de  Zweedse tafel (hoog plateau). Ook de lange horizontale stang die aan kettingen hing kenden we nog van het WK in Ohio. Dan de weaver 2.0! Om en om hingen de balken verlaagd aan touwen waardoor dit obstakel nog uitdagender werd. Mooi om te zien hoe men obstakels wist door te ontwikkelen. Zo kregen we halverwege het parcours ook de BoM Mega Combi te verwerken. Deze begon met een sectie met uitstekende pegs waar je aan moest hangen met losse ringen om uiteindelijk over te steken naar het cargo net. Je moest zonder de grond te raken onder het net klimmen die over een afstand van circa 3-4 meter horizontaal gespannen was. Als je dat lukte moest je aan het eind van het net weer omhoog klimmen om vervolgens nog een horizontale balk te nemen met aan één kan wat houten blokjes. Voeten mochten niet gebruikt worden. Een heel technisch en moeilijk obstakel. Net daarvoor hadden we twee water obstakels gehad.

Maas Battle of MaestrichtEen spannende sprong in de Maas. Vanaf de oever (circa 5-6 meter hoog) waren er steigerbuizen schuin naar beneden wijzend gemonteerd over het water. We moesten een stuk touw over de buis leggen en de uiteinden vastpakken om naar beneden te glijden. Eenmaal een stuk met de stroming mee gezwommen kon je omhoog de kade op klimmen om vervolgens enkele meters verderop de water cage in te gaan.

 

 

Cave Battle of Maestricht

Het tweede deel van het parcours bevatte de meeste steile beklimmingen en dus ook afdalingen. Dat was oppassen geblazen want sommige stukken waren behoorlijk glad waardoor je bij  bochtige stukken zomaar van de baan kon rennen. Het parcours leidde op een gegeven moment over een heuvelachtige weidde met aan de ene kant uitzicht op een gigantische grot tegen de heuvelrand en aan de andere kant uitzicht op een kasteel en een vallei. In de heuvels nog een paar keer onder enkele netten doorkruipen en een touw beklimmen naar een hoger gelegen plateau. Drankposten met water en fruit waren voldoende aanwezig. Op een gegeven moment kom je uit de heuvels omlaag gerend en zie je het finish gebied zo’n 400 meter voor je liggen. Sprinten de heuvel af, over de hoge muur en met een enorme grijns gefinisht.

Er waren douches aanwezig en voldoende drank en eet standjes. Ook veel tafels en banken in combinatie met het weer dat steeds aangenamer werd maakte dat iedereen wat langer bleef plakken om wat na te praten. Simon liep nog in de prijzen en is derde geworden bij de mannen en mocht zijn medaille in ontvangst nemen.

Simon Battle of Maestricht

Wij gingen beiden met een voldaan gevoel naar huis en besloten direct dat we volgend jaar sowieso weer gaan deelnemen aan de Battle of Maestricht 2017.

Dikke aanrader dus zet hem alvast in je agenda!

One for all and all for one!!