JAAAAAAAA daar is ie dan eindelijk de OCR Series World Finals blog.
Deze Devil heeft nu eindelijk geen school meer en dus geen tentamens meer en dat betekent VAKANTIEEEEEEEE!

18 Juni zondag.

Door Merel.

Het was de laatste wedstrijd van de OCR Series, The World Finals in Nijmegen. Jurgen en Mervyn starten bij de Elite Runners. En Chris ,Bisente en ik (Merel) starten bij Journeymen. Dirt Devilina Dayen start in het normale startvak. Ook Simon en Willem zijn van de partij, Simon als official bij de Flying Ragnar en Willem als toeschouwer. Onze fotografe Anouk is ook mee om weer mooie foto’s te maken. Er waren gewoon 8 Dirt Devils aanwezig op 1 evenement.

Nadat iedereen ontdekt had dat mijn tweeling zus niet mij was konden we ons gaan focussen op de race. Jurgen & Mervyn in hun mooie welverdiende gele ‘elite’ hesje en Chris ,Bisente en ik (Merel) in een mooi blauw hesje. Bij de RedBull stand krijgen we een briefing vooraf hoe de race gaat verlopen met de bijbehorende regels.

Daarna was het tijd om naar de start te gaan. Eerst mochten de Elite runners het startvak in en daarna de Journeymen. Hierna volgde de 1 minuut stilte voor de overleden OCR atlete Gitte Leurs. Het was een emotionele minuut stilte en hierna konden de Elite Runners starten met over de muur klimmen om te gaan starten. Jurgen & Mervyn mogen als eerste weg. Chris , Bisente en ik moeten nog even bruin bakken in de zon. Gelukkig mogen wij eerder starten in verband met de warmte. En voordat wij starten krijg ik fantastisch nieuws, Bisente wil samen met mij lopen! Wat vond ik dat gaaf zeg. Vandaag is de laatste wedstrijd voor het EK in Biddinghuizen en dus mijn laatste kans om mij te kwalificeren ,de druk ligt hoog voor mijzelf.

De start! Chris rent er als een malle vandoor en we zien hem daarna niet meer. Het eerste obstakel zijn de Dragon Ropes , 1 schippersslag de bel aantikken en weer door met  de wedstrijd. Even later in de wedstrijd zit het obstakel Throw the Hammer, ik mis het schild en gooi hem bijna schuin raak tegen Bisente aan OEPS! 20 Burpees voor mij ,Bisente raakte het schild wel. Na de 20 burpees gingen we natuurlijk weer enthousiast verder met de wedstrijd. Ik merk dat Bisente en ik erg aan elkaar gewaagd zijn en dat is heel erg fijn voor  mij. We lopen samen sterk de race uit. Even verder in de wedstrijd komt 1 van mijn favoriete obstakels : Storm The Castle! Daar zit Willem onze fotograaf en toeschouwer. Ik dribbel nog wat en schud mijn schouders los, en daar ga ik steeds een stukje versnellen om op de ramp te gaan knallen. Het lukt in 1 keer, ik ben boven en kan door naar de Flying Ragnar. Bisente rent ook in 1 keer Storm The Castle op ,wat een krachtpatser!

Aangekomen bij de Flying Ragnar het obstakel wat ik voorheen altijd overgeslagen heb, maar nu moest ik hem doen. Ik spring, pak de hendels en ga weer omhoog en tik de bel aan (je hoort 1 ting) ik kom te water en de officials waaronder Simon die bij de penalty area zit zeggen dat ik de bel niet heb aangeraakt. Dat zijn dus weer 20 burpees. Bisente komt ook uit het water en we gaan weer verder met de Bucket Carry. Mevrouw Fanatiek en Mister Muscle vullen de emmers met zand , ‘tot de helft vullen met zand’ werd er gezegd  door de official. Halverwege kwam ik erachter dat mijn emmer best wel zwaar was. Gelukkig en heel lief wou Bisente ruilen van emmer. En toen MIJN MEEST GEVREESDE obstakel The Fjord Drop daar waar ik de vorige keer mijn wedstrijd hesje heb ingeleverd ondanks de peptalk van Iron Vikings Mervyn en Chris. Ik loop de trap op en voordat ik boven ben (ik moest nog 1 trap op voor mijn ondergang) wacht ik op Bisente. We lopen samen naar de officials toe ,links zie ik de meneer die mij de vorige keer ook wou helpen. Ik moet eigenlijk naar het midden toe van de officials. Maar de man van de vorige keer wenkt naar mij dat ik naar hem toe mag komen. Dit is het dan , ik krijg de instructies en hij zegt tegen mij ;’doe je ogen maar dicht’ , en hij pakt mijn handen en legt ze kruislings op mijn schouders & telt af 3, 2, 1! En op dat moment heb ik echt geen idee wat ik aan het doen ben, ik doe mijn ogen open en zie de waterbak die onderin de glijbaan. Ik kom te water en als ik boven kom hoor ik Bisente schreeuwen (die nog boven zit) ‘MERELLLLLLLLLLLLLLL WOOOOOOOOOOOOOOOW!!!!

Bij the ice man geeft Bisente mij een knuffel  helemaal hyper ‘je hebt het gewoon  gedaan’. Vanaf dat moment voelde ik mij onverslaanbaar. Tot aan de Gunnors Struggle waar ik tot over de helft kwam  en daarna geen beweging meer had, dat werd dus de penalty met de O zo lichte Jerry Can. Het voelde alsof mezelf aan het tillen was. En daar was mijn buddy weer , we vervolgden de race weer. We komen het bos uit en we kunnen de finish al zien , ik kijk op mijn horloge en heb nog genoeg tijd voor de sweeper. Platinum Rig is ons volgende obstakel ,Bisente haalt hem met 2 vingers in zijn neus. Nu is het mijn beurt, ik ben er bijna en heb dan geen kracht meer om mijzelf omhoog te trekken om de bel te slaan. En daar had Merel weer een penalty, dit keer wel met een volle emmer zand… Gek genoeg voelen mijn benen goed en kan ik rennen met de emmer  en is het rondje snel klaar waardoor Bisente en ik kunnen beginnen aan het laatste onderdeel. DE SUPER SAGA! Deel 1 bestaat uit  Dragons Back en spinning wheels. Nog steeds hebben Bisente en ik ons hesje nog en geen sweeper te zien. Spinning Wheels gehaalt ging heerlijk soepel naar de bel. En ik land en voel de stekende pijn in mijn han en heb dus bij het laatste wiel mijn eelt afgescheurd. Vervolgens mogen wij de geliefde zandzak in ontvangst nemen en daarmee een mud crawl (wat mijn hand heel erg leuk vond),daarna een lange weaver (2 achter elkaar)  waar je met de zandzak overheen moet. Als je klaar was met de weaver moest je nog door een lange buis met  zandzak waarna je hem vervolgens weer mocht inleveren. Om door te gaan met deel 2 van de super saga. Deze bestond uit het Pegboard en de Super Snake. Ik zag de sweeper ik moest nu het pegboard halen. 4 stokjes verder en ik val eraf door mijn zere hand. Ik ben boos en verdrietig op hetzelfde moment, want de penalty was weer hetzelfde rondje met de zandzak. Het was mijn penalty rondje en de sweeper kwam van deel 1 af. Bij de mudcrawl begint mijn hand steeds meer pijn te doen en telkens als er weer modder in komt schreeuw ik AUW maar ik wil niet opgeven ( ik had hier nog steeds mijn hesje) . Bij de weaver ga ik gelijk op met de sweeper. Telkens weer die zandzak op de horizontale balken neerleggen er zelf overheen klimmen en weer de zandzak op de volgende balk te leggen en dat tot aan het einde. Daar begon mijn lichaam enorm te verzuren.  En bij de laatste balk staat de official hesjes af te pakken. Dus ook de hesjes van Bisente en mij. Het doet pijn om het hesje af te geven, zo dichtbij dat we waren. Dus ik vloeken en boos op mezelf ,’je hebt het weer niet gehaald’ daar gaat je kans  om naar het EK te gaan.

Maar we lopen door. Bij het laatste deel van de super saga zitten de obstakels : Flying monkeybar, wave hanger en Ovals (zie de badass foto van Mervyn). Bisente haalt de flying monkeybar en luidt de bel, ik probeer het nog wel maar het gaat gewoon niet met mijn hand. Wave hanger zwart aan de bovenkant en volop in de zon kon je die niet heel erg lang vasthouden. Als laatste voor de walhalla steps the ovals, ik pak ze vast en er zit geen beweging meer in ( bij mijzelf). Ik laat los en loop samen met Bisente naar de finish toe. Gelukkig de kracht nog (het laatste beetje) om mijzelf omhoog te trekken naar de top van de walhalla steps. Bovenin omhelzen Bisente en ik elkaar, wat een run was dit zeg! Nadat we de finish foto gemaakt hebben en ons shirt en bandje opgehaald hebben gaan we naar de mannen toe. Jurgen, Mervyn en Chris alledrie goed gelopen.

En Bisente wat heb ik het naar mijn zin gehad. Ik vond het zo onwijs gaaf dat je met mij mee wou lopen. En we elkaar er doorheen gesleept hebben, bedankt.

OCR Series World Finals you were  amasing.