“Winterhell” als verjaardagskado!

Wat nu als je jarig bent en het praktisch gelijk valt op de dag van de eerste editie van “Winterhell” het Russische antwoord op Spartan? Juist ja, dan wil je daar bij zijn! Toch tenminste deze Dirt Devil wel. Dus zo gezegd zo gedaan. Mijn besluit stond vast! Zo kwam het dat ik mijn verjaardag klein vierde lekker overdag met familie en vrienden. Nou ja klein de meer dan 200 felicitaties op Facebook en Instagram dat was echt overweldigend echt ongekend en voel me erg dankbaar dat met name de OCR mijn zo omarmd heeft! #ocrunited

Om 5 uur in de vroege ochtend van 20 januari ging mijn wekkertje! Ik vloog eruit op van de zenuwen, sprong ik in mijn kleding! Niet te warm kleden want ik zat tenslotte nog ruim 3 in de auto. Om 12 uur was de massa start! Geweldig want dit had ik 1 keer eerder meegemaakt bij Tough Guy. En dat moet je als OCR loper toch minstens een keer hebben meegemaakt. Dus bepakt en bezakt vertrok ik om 6 uur op weg naar de Nurburgring waar ik zou lopen op de Formule 1 baan. Spannend want ik had al wel wat hindernissen gezien en die waren vooral erg hoog. Wat zou me te wachten staan. Was het alleen maar asfalt? Lag er ook echt sneeuw? Dat zou natuurlijk wel mooier zijn want het was natuurlijk Winterhell en daar hoorde sneeuw bij. De filmpjes waren fantastisch maar dat was opgenomen in Rusland. Dus vol spanning ging ik onderweg.

Hoe dichterbij ik kwam hoe meer het begon te sneeuwen en toen ik op de plek was lag er gewoon al een laag! Hoe gaaf was dat! Dit werd afzien! Gelukkig had ik mijn neopreen sokken, beanie en handschoenen bij me. Ik kan goed tegen kou en vind het echt heerlijk! Ik zou lopen met Berry en Frenky. We hadden er echt zin in. Spraken ook af om bij elkaar te blijven. Gezellig samen lopen vind ik toch leuker. Ik ben alleen geen snelle loper maar loop altijd wel door. (Hardlopen is uitrusten is me is geleerd!) Dus omkleden en naar het startvak uiteraard stonden we daar zo’n beetje een half uur te vroeg met nog eens 750 tot 1000 mensen die liepen te stuiteren van ongeduld. We waren maar met echt een handje vol Nederlanders en al gauw bleek dat ik waarschijnlijk de enige Nederlandse vrouw was. Tegen kwart voor 12 waren we opgewarmd door de warming up en besloot de organisatie dat het niet verantwoord was om ons nog langer te laten wachten. Inmiddels sneeuwde het best door en was het rond het vriespunt dus ze wilden geen onderkoelde mensen hebben. Een logisch besluit naar mijn idee. Maar ik snap ook dat het voor de Elite lopers niet zo mooi was want die willen een tijd neerzetten voor deze eerste editie. Maar het is de eerste editie dus we hopen dat de Elite lopers dit de organisatie gaat vergeven gezien de barre omstandigheden.

Het start schot klonk en weg waren we! De eerste paar kilometers heb ik het altijd even zwaar, ik moet altijd goed warm lopen en daar ben ik altijd echt 2 a 3 kilometer voor nodig. Tja, een ouwe diesel maar als die warm is zoals een teammaatje zo mooi zegt: “Unstoppable” De eerste hindernissen waren muurtjes yeah! Kijken of ik goed had opgelet bij Thijs. Ze waren iets hoger als bij Spartan maar nog lang niet zo mega (voor mijn gevoel en niet alleen voor mij) als Strong Viking. En ja hoor perfect! Gewoon zoals het moet! Helemaal blij renden we verder mijn kuit deed een beetje gek kwam natuurlijk weer door de nieuwe boxtraining maar ik liet me niet kennen. Ik wil dit, dus niet zeuren, blijven lopen, het sneeuwde, het was koud dus door! We gingen klimmen en weer dalen klimmen en weer dalen wat gingen we hard zeg! Berry riep: “We lopen harder als normaal”! Ik dacht alleen maar: “Ik ben net onderweg, ik kom die man met de hamer wel weer tegen”! Stomme vent! Die moet altijd mij hebben als het lekker loopt! Weer een hindernis een soort brothers hill maar dan alleen maar met touwen, tricky want het sneeuwde best en tja ijs en sneeuw dus alles werd glad! Maar alles ging top het was wel 2 containers hoog dus naar beneden was wel even een dingetje. De sneeuw en ijs op baan ging het goed alhoewel het hier en daar echt verraderlijk glad was bleven we telkens op de been. Toen gingen we ineens off road! Yes, heerlijk naar beneden dat hield in dat we ook weer omhoog moesten in de bos en ja hoor prachtige uitzichten over besneeuwde heuvels(voor ons bergen natuurlijk want hier is alles plat!) Echt geweldig mooie omgeving, tirelane kwam er aan eerst over formule 1 banden klimmen. Daarna een straat met banden waar ik het zeer rustig aan deed met de kidsrun Erica in mijn achterhoofd waar ik mijn enkel op kapot liep. Weer gingen we klimmen en over een groot net die hoog tussen de bomen hing weer verder door de bos. We kwamen ook een soort spinnenweb tegen, een pad met allemaal een soort elastieken waar je gewoon echt je weg door moest zoeken. Ook leuk om te doen. Maar wat hadden we een pracht weer, sneeuw, sneeuw en nog eens sneeuw daar gingen we de formule 1 baan weer op. Stijl naar beneden dit keer we gingen erg hard maar ook weer naar boven ……iets minder hard! (tja het is niet altijd feest!) Echt afzien als je geen heuvels gewend bent. De verzorgingen onderweg was overigens ook erg goed! 3 verzorging posten met warme thee, koek en water en natuurlijk mijn geliefde bananen heerlijk! We kwamen ook bij een geweldige hindernis met een hoog fun factor iets met banden maar dan anders. We moesten er tussendoor kruipen en dat ging zwaar want je moest je er door wringen naar boven eenmaal naar boven gleed je makelijk weer naar beneden en daar kreeg ik toen ik compleet in een deuk lag de camera op mijn neus! Daar hebben we nog even het DD teken gedaan en geschreeuwd “Winterhell”voor de aftermovie. Onze misschien wel “One moment of fame!” Veel liepen inmiddels al en heel af en toe sprintte er 1 voorbij waarschijnlijk een Elite die voor tijd ging. We klommen over containers die erg hoog waren met grote ballen en touwen en een bewegen de monkeybar die me weer goed af ging en hop weer verder. We gingen weer richting bos heerlijk, ik genoot echt al hoewel dat soms misschien niet te zien was als we weer tegen een heuvel op moesten toch was het daar echt geweldig lopen. Maar de sneeuw en koud maakte het gewoon perfect. Ik genoot met volle teugen! En de heren vonden het ook geweldig! Door de heuvels naar beneden en naar boven ging mijn ademhaling alle kanten uit! Goed om te weten want dit moet ik gewoon trainen en dat kan! We hebben tenslotte een Lemelerberg! Bij de snowcrawl was het een en al blubber met ijs en sneeuw daar kregen we het toch wel wat koud. Maar door de heuvels waren daar echt stijl dus daar werden we wel weer warm van en we hadden nog een kleine 2 km tot de finish. Vanuit het bos nog met een band sjouwen en weer door laatste stuk naar de megaswing en dan de beruchte ramp. De megaswing was geweldig de heren gingen perfect en ik ging daar zo fout dat ik serieus bang ben dat het op dumpert terecht komt!! Werkelijk iedereen heeft zich kapot gelachen! Ook door mijn buddy’s ik ben bang dat ik dit nog lang kan aanhoren. Echt op de kop eraf het luchtkussen in volgens Frenky en Berry die kompleet dubbel lagen was het echt een hilarisch gezicht! Vervolgens liepen we lachend door naar de Ramp die een RAMP bleek echt meters hoog en enkele touwen werkelijk iedereen rende er tegenaan om vervolgens door de sneeuw en gladheid met dezelfde rotgang weer naar beneden te komen. Frenky zei ik ga! Echt serieus respect! Dus een oorah en na schouderklopje van ons rende hij vol goede moed en vastberadenheid er hard naartoe om vervolgens echt werkelijk op een geweldige manier 2 meter op de ramp vol op zijn plaat te gaan! Berry en ik keken elkaar van schrik aan en riepen tegelijk: “Dit gaat hem niet worden!” Om vervolgens echt in lachen uit te barsten! En te roepen: “Gaat het?” Tranen liepen me over de wangen van het lachen! In tijden niet zo gelachen! Sorry, Frenky het was echt gewoon te grappig!

We kwamen binnen en waren blij dat we er waren krijgen onze mooie medaille en een stuk koek en toen gauw naar de douches! Die waren heerlijk warm toen ik daar onderweg kwam waren inmiddels de andere Dutchies er ook en hebben we nog even sterke verhalen uitgedeeld.

Wat een fantastische dag! Winterhell was een feit! Mooie goed georganiseerde run met iets wat te dure merchandise! Maar zeker de moeite waard om daar volgend jaar heen te gaan mits er net als nu een boel sneeuw is! Want dat maakt de Winterhell wel echt een Winterhell! Mooier had ik mijn after verjaardagsfeestje niet kunnen zijn!! Met mede door rots in de branding Berry en Stoere Viking Frenky!

Heren bedankt voor de gezelligheid!

En voor mijn Varjagen bandje “Earned” en nu toch nog gekregen!

Daar is dit Dirt Deviltje echt heel erg blij mee!